Arkusz kalkulacyjny: adresowanie, funkcje i wykresy

Arkusz kalkulacyjny to jedno z narzędzi, z których możesz korzystać w części praktycznej matury z informatyki na poziomie rozszerzonym: zadania z plikami danych często da się rozwiązać właśnie formułami, filtrami, tabelą przestawną i wykresem. Podstawa programowa wymaga, by uczeń korzystał z różnorodnych funkcji arkusza w zależności od rodzaju danych, filtrował dane według kilku kryteriów, dobierał wykresy i analizował dane za pomocą tabel i wykresów przestawnych. Ten materiał ćwiczy te umiejętności na małych przykładach, które możesz policzyć w głowie.

Najpierw adresowanie. Sprawdzasz, co dzieje się z formułą skopiowaną w dół lub w bok: adres względny przesuwa się razem z formułą, adres bezwzględny (z dolarem przed literą kolumny i przed numerem wiersza) zostaje w miejscu, a adres mieszany blokuje tylko kolumnę albo tylko wiersz. Na tym ostatnim opiera się klasyczna tabliczka mnożenia budowana jedną formułą.

Potem funkcje, zapisane w polskiej wersji arkusza ze średnikiem jako separatorem argumentów: zagnieżdżone JEŻELI z kilkoma progami, LICZ.JEŻELI i SUMA.JEŻELI z warunkiem liczbowym lub tekstowym, WYSZUKAJ.PIONOWO z dokładnym dopasowaniem, funkcje tekstowe (FRAGMENT.TEKSTU, LEWY, DŁ) i działania na datach — arkusz przechowuje datę jako liczbę dni, więc różnica dwóch dat to liczba dni między nimi. W każdym zadaniu dane są podane w treści, więc przewidujesz wynik formuły dokładnie tak, jak sprawdzasz własne obliczenia przy komputerze.

Na końcu prezentacja i analiza danych: który wykres pokazuje zmiany w czasie, który udział części w całości, a który porównanie kategorii, oraz jak ustawić pola tabeli przestawnej, aby uzyskać zestawienie sum dla każdej grupy.

Materiał oferuje cztery formy pracy. Quiz zawiera krótkie zadania z gotowymi danymi i wyjaśnieniem wyniku. Fiszki utrwalają rodzaje adresowania, składnię funkcji i zasady doboru wykresów. Egzamin ustny w formie rozmowy z egzaminatorem sprawdza, czy umiesz zaplanować rozwiązanie w arkuszu i uzasadnić wybór formuły. Praca pisemna do wydruku zawiera zadania otwarte, w których zapisujesz formuły i opisujesz kolejne kroki.

Zadania są oryginalnymi ćwiczeniami do samodzielnej nauki; nazwy funkcji odpowiadają polskiej wersji popularnych arkuszy kalkulacyjnych.

  • Przewidujesz, jak zmieni się formuła z adresowaniem względnym, bezwzględnym i mieszanym po skopiowaniu.
  • Stosujesz zagnieżdżone JEŻELI oraz LICZ.JEŻELI i SUMA.JEŻELI z warunkami liczbowymi i tekstowymi.
  • Wyszukujesz dane funkcją WYSZUKAJ.PIONOWO z dokładnym dopasowaniem.
  • Przetwarzasz teksty i daty funkcjami arkusza.
  • Dobierasz typ wykresu do danych i konfigurujesz tabelę przestawną.

Materiał ćwiczeniowy przygotowany przez Zestly.

Przykładowe pytanie

Masz tabelę sprzedaży z kolumnami Miasto, Miesiąc i Kwota (setki wierszy). Chcesz jednym narzędziem uzyskać zestawienie łącznej kwoty sprzedaży dla każdego miasta. Jak skonfigurujesz tabelę przestawną?

Zobacz odpowiedź

Miasto w polu wierszy, Kwota w polu wartości z funkcją Suma

Tabela przestawna grupuje dane według pola umieszczonego w wierszach (każde miasto raz), a w polu wartości agreguje liczby — tu funkcją Suma na kolumnie Kwota. Pola tekstowego (Miasto) nie da się sensownie sumować.

← Informatyka

↑ Matura