Siły tarcia i ruch na równi pochyłej

Równia pochyła z tarciem to jeden z najczęstszych układów w zadaniach z dynamiki na poziomie rozszerzonym. Ten materiał ćwiczy go w wielu wariantach: ciało spoczywające na równi, zsuwające się z przyspieszeniem, wciągane pod górę, a także ciała na poziomej powierzchni — hamujący samochód, skrzynia pchana siłą skierowaną pod kątem i klocek połączony nicią z ciężarkiem zwisającym ze stołu.

Podstawą są dwa rodzaje tarcia zapisane tak jak w szkolnych tablicach: tarcie kinetyczne Tk=μkFN oraz tarcie statyczne Ts≤μsFN. Szczególny nacisk kładziemy na nierówność w tym drugim wzorze: siła tarcia statycznego przyjmuje taką wartość, jaka jest potrzebna do utrzymania spoczynku, i dopiero na granicy poślizgu osiąga wartość maksymalną. Jedno z zadań quizu sprawdza właśnie to rozróżnienie, a jedno z zadań pisemnych prosi o obliczenie obu wartości — rzeczywistej i maksymalnej — dla tego samego klocka.

Na równi rozkładasz siłę ciężkości na składową zsuwającą mgsin⁡α i składową dociskającą mgcos⁡α, wyprowadzasz warunek spoczynku tg⁡α≤μs, wyznaczasz współczynnik tarcia z kąta granicznego i obliczasz przyspieszenie zsuwania a=g(sin⁡α−μkcos⁡α). W zadaniach na poziomej powierzchni liczysz drogę hamowania i zauważasz, że rośnie ona z kwadratem prędkości, a przy sile przyłożonej pod kątem uwzględniasz zmianę siły nacisku.

Osobne pytanie dotyczy kierunku tarcia statycznego: przy ruszaniu samochodu to właśnie ono, skierowane do przodu, nadaje pojazdowi przyspieszenie. To dobry test, czy rozumiesz, że tarcie przeciwdziała poślizgowi powierzchni, a nie ruchowi ciała.

Materiał oferuje quiz z wyjaśnieniami po każdej odpowiedzi, fiszki ze wzorami i warunkami, egzamin ustny w formie rozmowy z egzaminatorem, który prosi o narysowanie sił w myślach i uzasadnienie równań, oraz pracę pisemną do wydruku z zadaniami otwartymi wymagającymi pełnego rozwiązania. Wartości funkcji trygonometrycznych podajemy w treści zadań (np. sin⁡37∘=0,6, cos⁡37∘=0,8), g=10 m/s². Zadania są oryginalne i przeznaczone do samodzielnej nauki i powtórki.

  • Rozróżniasz tarcie statyczne i kinetyczne i wiesz, kiedy tarcie statyczne osiąga wartość maksymalną.
  • Rozkładasz siłę ciężkości na równi i wyznaczasz siłę nacisku, siłę tarcia i przyspieszenie.
  • Wyprowadzasz warunek spoczynku na równi i wyznaczasz współczynnik tarcia z kąta granicznego.
  • Obliczasz siłę potrzebną do wciągania ciała po równi oraz drogę hamowania pojazdu.
  • Rozwiązujesz zadania z układami ciał połączonych nicią z uwzględnieniem tarcia.

Materiał ćwiczeniowy przygotowany przez Zestly.

Przykładowe pytanie

Ciało o masie $m = 2$ kg spoczywa na równi pochyłej o kącie nachylenia $\alpha = 30^\circ$ ($\sin 30^\circ = 0,5$, $\cos 30^\circ \approx 0,87$). Współczynnik tarcia statycznego wynosi $\mu_s = 0,6$. Oblicz wartość siły tarcia statycznego działającej na to ciało. Przyjmij $g = 10$ m/s$^2$.

Zobacz odpowiedź

10 N

Siła zsuwająca wynosi $F_z = mg \sin 30^\circ = 2 \cdot 10 \cdot 0,5 = 10$ N. Maksymalna siła tarcia statycznego to $T_{s,max} = \mu_s mg \cos 30^\circ = 0,6 \cdot 2 \cdot 10 \cdot 0,87 = 10,44$ N. Ponieważ $F_z < T_{s,max}$, ciało pozostaje w spoczynku, a siła tarcia równoważy siłę zsuwającą, czyli wynosi 10 N.

← Fizyka

↑ Matura