Ten materiał ćwiczy kinematykę ruchu w dwóch wymiarach — rzut poziomy i rzut ukośny w jednorodnym polu grawitacyjnym, przy pominięciu oporu powietrza. To temat, który na poziomie rozszerzonym fizyki łączy opis ruchu jednostajnego i jednostajnie zmiennego z rachunkiem wektorowym: prędkość rozkładasz na składowe, każdą z nich opisujesz osobno, a na końcu składasz wynik z powrotem.
Punktem wyjścia jest zasada niezależności ruchów. W poziomie ciało porusza się ruchem jednostajnym z prędkością , w pionie — ruchem jednostajnie zmiennym z przyspieszeniem . Z tego wynikają wszystkie wzory, których używasz w zadaniach: czas spadania z wysokości , zasięg rzutu poziomego, czas lotu, zasięg i wysokość maksymalna w rzucie ukośnym. Ćwiczysz je na konkretnych danych liczbowych, a także na pytaniach o to, jak zmieni się wynik, gdy zmienisz prędkość początkową albo kąt rzutu.
Osobne miejsce zajmują pułapki pojęciowe: dlaczego kulka rzucona poziomo spada tak samo długo jak kulka upuszczona swobodnie, dlaczego w najwyższym punkcie toru prędkość nie jest zerowa, a przyspieszenie wciąż wynosi , dlaczego kąty i $90^\circ - \alpha$ dają ten sam zasięg i dlaczego $45^\circ$ jest kątem największego zasięgu tylko przy rzucie z poziomu gruntu. Uczysz się też wyznaczać wartość prędkości w chwili upadku z twierdzenia Pitagorasa oraz jej kierunek z funkcji tangens.
Materiał oferuje cztery formy pracy. Quiz zawiera zadania obliczeniowe i koncepcyjne z natychmiastowym wyjaśnieniem. Fiszki pomagają utrwalić wzory i definicje. Egzamin ustny w formie rozmowy z egzaminatorem sprawdza, czy umiesz wyjaśnić własnymi słowami, skąd biorą się wzory i jak rozwiązujesz zadanie krok po kroku. Praca pisemna do wydruku zawiera zadania otwarte, w których zapisujesz pełne rozwiązanie, tak jak w części otwartej egzaminu.
Każde zadanie zawiera komplet danych, więc możesz je rozwiązać bez rysunku i bez zaglądania do innych źródeł. Zadania są oryginalne i przygotowane jako ćwiczenia do samodzielnej nauki. Przyjmujemy m/s² i notację zgodną z polską szkołą (przecinek dziesiętny, tg).
Materiał ćwiczeniowy przygotowany przez Zestly.
Ciało rzucono poziomo z wysokości $h = 20$ m z prędkością początkową $v_0 = 10$ m/s. Przyjmując $g = 10$ m/s$^2$ i pomijając opory powietrza, oblicz czas lotu tego ciała.
2 s
Czas lotu w rzucie poziomym wyznaczamy z równania ruchu pionowego $h = \frac{gt^2}{2}$. Po przekształceniu $t = \sqrt{\frac{2h}{g}} = \sqrt{\frac{2 \cdot 20}{10}} = \sqrt{4} = 2$ s.