Język polski w użyciu — kultura języka, błędy językowe, frazeologia i odmiany polszczyzny

Na maturze z języka polskiego wiedza o języku nie ogranicza się do teorii: trzeba umieć rozpoznać błąd w zdaniu, nazwać go, poprawić i wyjaśnić, dlaczego jest błędem, a także dobrać styl do sytuacji i rozumieć znaczenie utartych związków wyrazowych. Ten materiał ćwiczy właśnie te umiejętności na krótkich, konkretnych przykładach.

Zaczynasz od pojęcia normy językowej: normy wzorcowej, obowiązującej w sytuacjach oficjalnych i w tekstach starannych, oraz normy użytkowej, dopuszczającej pewne uproszczenia w swobodnej komunikacji. Uczysz się odróżniać innowację, która może z czasem wejść do normy, od błędu.

Najwięcej miejsca zajmują typy błędów. Ćwiczysz rozpoznawanie błędów fleksyjnych (na przykład „tą książkę” zamiast „tę książkę”), składniowych — przede wszystkim niepoprawnego użycia imiesłowowego równoważnika zdania, gdy wykonawca czynności nie jest podmiotem zdania — leksykalnych, takich jak mylenie wyrazów „efektowny” i „efektywny”, frazeologicznych, w tym kontaminacji („odgrywać znaczenie” zamiast „odgrywać rolę” lub „mieć znaczenie”), pleonazmów („cofać się do tyłu”, „akwen wodny”) i błędów stylistycznych, gdy słownictwo nie pasuje do sytuacji.

Powtarzasz też znaczenie często używanych frazeologizmów — syzyfowej pracy, pięty achillesowej, puszki Pandory, gruszek na wierzbie — oraz odmiany polszczyzny: język ogólny, gwary, odmiany środowiskowe (slang, gwara uczniowska, żargon) i style funkcjonalne: urzędowy, naukowy, publicystyczny, potoczny i artystyczny.

Każdy błąd ćwiczysz w kontekście całego zdania, bo tak wygląda to w zadaniach egzaminacyjnych: trzeba nie tylko wskazać niepoprawną formę, ale też zaproponować poprawną i uzasadnić wybór. Uczysz się również krótko nazywać typ błędu. Quiz zawiera zdania z błędami do rozpoznania, fiszki porządkują pojęcia i znaczenia frazeologizmów, a praca pisemna wymaga poprawienia błędów i uzasadnienia poprawek pełnymi zdaniami. W ćwiczeniu egzaminacyjnym egzaminator zadaje pytania jedno po drugim, prosi o przykłady i na koniec krótko ocenia twoje odpowiedzi.

Materiał oferuje quiz, fiszki, egzamin ustny i pracę pisemną. Jest przeznaczony dla uczniów liceum i technikum przygotowujących się do matury z języka polskiego, ale przyda się każdemu, kto chce mówić i pisać poprawniej. Pytania nie obejmują pisowni „nie” z różnymi częściami mowy, której zasady zmieniły się od 2026 roku.

  • Rozróżniasz normę wzorcową i użytkową oraz innowację językową i błąd.
  • Rozpoznajesz, nazywasz i poprawiasz błędy fleksyjne, składniowe, leksykalne, frazeologiczne i stylistyczne.
  • Wyjaśniasz znaczenie popularnych frazeologizmów.
  • Opisujesz odmiany polszczyzny i style funkcjonalne oraz dobierasz styl do sytuacji.

Materiał ćwiczeniowy przygotowany przez Zestly. Wszystkie przykładowe zdania są autorskie.

Przykładowe pytanie

Wskaż zdania, w których występuje błąd składniowy polegający na niepoprawnym użyciu imiesłowowego równoważnika zdania.

Zobacz odpowiedź

Wchodząc do pokoju, zgasło światło., Idąc ulicą, zaczął padać deszcz.

Imiesłowowy równoważnik zdania jest poprawny tylko wtedy, gdy wykonawca czynności wyrażonej imiesłowem jest tym samym, co podmiot zdania nadrzędnego. W zdaniach o świetle i deszczu podmiotami są „światło” i „deszcz”, które nie mogą wchodzić do pokoju ani iść ulicą — to błąd składniowy. W pozostałych zdaniach wykonawcą obu czynności jest „ja”.

← Język polski

↑ Matura