Młoda Polska — dekadentyzm, filozofia i kierunki sztuki

Młoda Polska, nazywana też modernizmem lub neoromantyzmem, to epoka przełomu XIX i XX wieku, w której artyści odrzucili pozytywistyczną wiarę w naukę i postęp, a zwrócili się ku przeżyciom wewnętrznym, nastrojom i sztuce jako najwyższej wartości. Bez znajomości jej kontekstów trudno zrozumieć „Wesele”, „Chłopów” czy poezję przełomu wieków. Ten materiał porządkuje najważniejsze pojęcia, idee i kierunki epoki.

Zaczynasz od nazwy epoki — pochodzi od cyklu artykułów Artura Górskiego z 1898 roku — oraz od innych określeń: modernizm, fin de siècle. Następnie poznajesz przełom antypozytywistyczny i dekadentyzm: poczucie schyłku cywilizacji, zniechęcenia i bezsensu, wyrażone m.in. w wierszu Kazimierza Przerwy-Tetmajera „Koniec wieku XIX”, w którym żadna z rozważanych postaw nie przynosi wyjścia.

Ważną częścią materiału jest filozofia. Arthur Schopenhauer głosił pesymizm i przekonanie, że wola życia rodzi cierpienie, a ukojenie dają sztuka, kontemplacja i nirwana. Friedrich Nietzsche stworzył koncepcję nadczłowieka i woli mocy. Henri Bergson zwrócił uwagę na intuicję i pęd życiowy. Poznajesz też hasło „sztuka dla sztuki”, wizję artysty jako kapłana i manifest „Confiteor” Stanisława Przybyszewskiego.

Powtarzasz kierunki artystyczne epoki: symbolizm, impresjonizm, ekspresjonizm (którego przykładem są „Hymny” Jana Kasprowicza) oraz secesję z jej ornamentem, falistą linią i motywami roślinnymi, widoczną w witrażach Wyspiańskiego i Mehoffera. Omawiasz także chłopomanię — fascynację wsią jako źródłem autentyczności.

Uczysz się łączyć te konteksty z konkretnymi utworami i wykorzystywać je w wypowiedzi ustnej i w wypracowaniu, na przykład porównując postawę dekadenta z romantycznym buntownikiem czy pozytywistycznym praktykiem.

Quiz sprawdza pojęcia, filozofów i kierunki, fiszki porządkują terminy, a praca pisemna wymaga dłuższych odpowiedzi — na przykład wyjaśnienia, czym jest dekadentyzm, albo porównania Młodej Polski z pozytywizmem. W ćwiczeniu egzaminacyjnym egzaminator zadaje pytania jedno po drugim i na koniec krótko ocenia twoje odpowiedzi.

Materiał oferuje quiz, fiszki, egzamin ustny i pracę pisemną. Jest przeznaczony dla uczniów liceum i technikum przygotowujących się do matury z języka polskiego i uzupełnia materiały o „Weselu” i „Chłopach”. Omówienia i pytania są autorskie.

  • Wyjaśniasz pochodzenie nazwy epoki i istotę przełomu antypozytywistycznego.
  • Charakteryzujesz dekadentyzm i wskazujesz jego wyraz w poezji przełomu wieków.
  • Przedstawiasz idee Schopenhauera, Nietzschego i Bergsona oraz hasło „sztuka dla sztuki”.
  • Rozpoznajesz cechy symbolizmu, impresjonizmu, ekspresjonizmu i secesji.

Materiał ćwiczeniowy przygotowany przez Zestly.

Przykładowe pytanie

Który z wymienionych terminów jest synonimem epoki Młodej Polski, podkreślającym nastroje schyłkowe końca XIX wieku?

Zobacz odpowiedź

Fin de siècle

Termin fin de siècle (koniec wieku) jest powszechnie używany jako synonim Młodej Polski, odnoszący się do nastrojów dekadenckich i poczucia schyłku kultury europejskiej.

← Język polski

↑ Matura