Opowiadania obozowe Tadeusza Borowskiego należą do najbardziej wstrząsających tekstów polskiej literatury XX wieku. Borowski, więzień Auschwitz-Birkenau i Dachau, nie opowiada o obozie z perspektywy bohatera ani męczennika, lecz z perspektywy więźnia, który nauczył się w nim żyć. Właśnie to budziło i budzi największe spory. Ten materiał pomaga ci zrozumieć, o czym są te opowiadania i dlaczego są napisane w taki sposób.
Zaczynasz od kontekstu: aresztowania pisarza w 1943 roku, pobytu w obozach i tomu „Pożegnanie z Marią” wydanego w 1948 roku. Potem poznajesz narratora, Tadka — więźnia, który dzięki paczkom z domu i swojej pozycji żyje lepiej niż inni i patrzy na obóz bez złudzeń. Uczysz się rozpoznawać narrację behawiorystyczną: chłodny, rzeczowy zapis zachowań, bez komentarza i bez oceny moralnej, która zostawia ocenę czytelnikowi.
Najwięcej miejsca zajmują trzy opowiadania. W „Proszę państwa do gazu” Tadek idzie z komandem Kanada na rampę, gdzie rozładowuje się transport; widzi matkę wypierającą się dziecka i młodą dziewczynę, która z godnością idzie na śmierć, a sam odczuwa gniew wobec ofiar. W „Ludziach, którzy szli” mecz piłki nożnej rozgrywa się tuż obok rampy, przez którą tysiące ludzi idą do komór gazowych. „U nas, w Auschwitzu…” to listy do narzeczonej Marii z refleksją o cywilizacjach zbudowanych na niewolniczej pracy.
Na tym tle powtarzasz pojęcia, bez których trudno mówić o literaturze obozowej: człowiek zlagrowany, odwrócony Dekalog, relatywizm moralny, a także zarzut nihilizmu, jaki stawiano Borowskiemu, i odpowiedź na niego — że chłodny opis jest formą oskarżenia systemu, który odbiera ludziom człowieczeństwo.
Quiz sprawdza znajomość opowiadań, narratora i pojęć, fiszki porządkują terminy i sceny, a praca pisemna wymaga dłuższych wypowiedzi — na przykład wyjaśnienia, czym jest człowiek zlagrowany, albo oceny postawy Tadka. W ćwiczeniu egzaminacyjnym egzaminator zadaje pytania po kolei i na koniec krótko ocenia twoje odpowiedzi.
Materiał oferuje quiz, fiszki, egzamin ustny i pracę pisemną. Jest przeznaczony dla uczniów liceum i technikum przygotowujących się do matury z języka polskiego. Omówienia napisano własnymi słowami, bez cytatów z opowiadań.
Materiał ćwiczeniowy przygotowany przez Zestly. Omówienie opowiadań Tadeusza Borowskiego z tomu „Pożegnanie z Marią” (1948) własnymi słowami.
Jaki charakter ma narracja w opowiadaniach Tadeusza Borowskiego?
Behawiorystyczny, rejestrujący fakty bez autorskiego komentarza
Borowski stosuje narrację behawiorystyczną, która polega na chłodnym, rzeczowym opisie zdarzeń, bez bezpośredniego oceniania moralnego czy wyrażania emocji przez narratora.