Tadeusz Borowski, opowiadania obozowe — człowiek zlagrowany i narracja behawiorystyczna

Opowiadania obozowe Tadeusza Borowskiego należą do najbardziej wstrząsających tekstów polskiej literatury XX wieku. Borowski, więzień Auschwitz-Birkenau i Dachau, nie opowiada o obozie z perspektywy bohatera ani męczennika, lecz z perspektywy więźnia, który nauczył się w nim żyć. Właśnie to budziło i budzi największe spory. Ten materiał pomaga ci zrozumieć, o czym są te opowiadania i dlaczego są napisane w taki sposób.

Zaczynasz od kontekstu: aresztowania pisarza w 1943 roku, pobytu w obozach i tomu „Pożegnanie z Marią” wydanego w 1948 roku. Potem poznajesz narratora, Tadka — więźnia, który dzięki paczkom z domu i swojej pozycji żyje lepiej niż inni i patrzy na obóz bez złudzeń. Uczysz się rozpoznawać narrację behawiorystyczną: chłodny, rzeczowy zapis zachowań, bez komentarza i bez oceny moralnej, która zostawia ocenę czytelnikowi.

Najwięcej miejsca zajmują trzy opowiadania. W „Proszę państwa do gazu” Tadek idzie z komandem Kanada na rampę, gdzie rozładowuje się transport; widzi matkę wypierającą się dziecka i młodą dziewczynę, która z godnością idzie na śmierć, a sam odczuwa gniew wobec ofiar. W „Ludziach, którzy szli” mecz piłki nożnej rozgrywa się tuż obok rampy, przez którą tysiące ludzi idą do komór gazowych. „U nas, w Auschwitzu…” to listy do narzeczonej Marii z refleksją o cywilizacjach zbudowanych na niewolniczej pracy.

Na tym tle powtarzasz pojęcia, bez których trudno mówić o literaturze obozowej: człowiek zlagrowany, odwrócony Dekalog, relatywizm moralny, a także zarzut nihilizmu, jaki stawiano Borowskiemu, i odpowiedź na niego — że chłodny opis jest formą oskarżenia systemu, który odbiera ludziom człowieczeństwo.

Quiz sprawdza znajomość opowiadań, narratora i pojęć, fiszki porządkują terminy i sceny, a praca pisemna wymaga dłuższych wypowiedzi — na przykład wyjaśnienia, czym jest człowiek zlagrowany, albo oceny postawy Tadka. W ćwiczeniu egzaminacyjnym egzaminator zadaje pytania po kolei i na koniec krótko ocenia twoje odpowiedzi.

Materiał oferuje quiz, fiszki, egzamin ustny i pracę pisemną. Jest przeznaczony dla uczniów liceum i technikum przygotowujących się do matury z języka polskiego. Omówienia napisano własnymi słowami, bez cytatów z opowiadań.

  • Charakteryzujesz narratora opowiadań Borowskiego i narrację behawiorystyczną.
  • Omawiasz „Proszę państwa do gazu”, „Ludzi, którzy szli” i „U nas, w Auschwitzu…”.
  • Wyjaśniasz pojęcia człowieka zlagrowanego, odwróconego Dekalogu i relatywizmu moralnego.
  • Przedstawiasz spór o moralną wymowę opowiadań i zarzut nihilizmu.

Materiał ćwiczeniowy przygotowany przez Zestly. Omówienie opowiadań Tadeusza Borowskiego z tomu „Pożegnanie z Marią” (1948) własnymi słowami.

Przykładowe pytanie

Jaki charakter ma narracja w opowiadaniach Tadeusza Borowskiego?

Zobacz odpowiedź

Behawiorystyczny, rejestrujący fakty bez autorskiego komentarza

Borowski stosuje narrację behawiorystyczną, która polega na chłodnym, rzeczowym opisie zdarzeń, bez bezpośredniego oceniania moralnego czy wyrażania emocji przez narratora.

← Język polski

↑ Matura